aflevering 1
Vol enthousiasme beginnen de tien Vlamingen aan de trektocht. Hun eerste uitdaging is een traject van 18 kilometer door het mulle strandzand langs de Stille Oceaan naar visserdorpje Astillero. Anita trekt met haar rolstoel de hele groep op gang, maar ze wordt bijna meegesleurd door een grote golf.
Vincent ziet de hele expeditie als het verlengde van zijn revalidatie. Normaal zit hij in een rolstoel, maar nu probeert hij zoveel mogelijk met krukken te stappen. Iedereen helpt elkaar en zo ontstaat er snel een hechte band. Alleen de dove Jef voelt zich wat uitgesloten. Iedereen praat door elkaar. Daardoor kan hij niet liplezen.
De tropische hitte speelt iedereen parten. Kleine Sylvie wordt geveld door een zonneslag. Wanneer de groep Astillero bereikt, neemt de expeditiearts haar discreet mee. Ze zal misschien moeten gerepatrieerd worden.
waw! ik heb net naar de eerste aflevering van voorbij de grens gekeken en nu weet ik weer waarom ik studeer voor orthopedagoge! ik wil er zijn voor deze mensen en hen helpen waar ik kan. superinitiatief en ik ben er zeker van dat ik hier nog van zal genieten.
Boeiend zonder sensatie, ik ben verkocht om heel deze reeks te volgen. Een kwalitatieve reeks met véél waarde.
Wel , daar krijg ik dus kiekevel van , zo ongeloofelijk sjiek
kwil geen enkele aflevering missen
echt niet
kzou het honderd keren kunnen bekijken
Heb net de eerste aflevering gezien en dit is geweldig hoe de groep aan mekaar hangt. Zelf heb ik een hersentrombose gehad wanneer ik 34 jaar was. Kan spijtig genoeg niet meer lopen maar eigenlijk is dit wel een uitdaging om dit ook wel eens te doen, niettegenstaande ik niet tegen de hitte kan.
Iedere aflevering ga ik zeker en vast zien en als er een dvd uitkomt, ga ik dit zeker en vast kopen.
Ik heb een groot respect voor deze mensen! Whaw, ik werk ook met de doelgroep en ik merk dagelijks dat het niet eenvoudig is!
Respect!
Ook voor Lieve Blancquart, als fotografe, maar ook als menselijk persoon ten opzichte van de groep!
Ik heb net de eerste aflevering gezien.
Vrsteld sta ik er van, weet bijna niet wat zeggen.
Dit jaar ben ik afgestudeerd in de richting lo & sport.
Al deze mensen zijn zo een inspiratie voor mij.
Ideaal zou zijn wanneer de ‘voorbij de grens’ crew eens naar een sportschool zou gaan.
Deze mensen zijn een voorbeeld voor alle mensen.
Geen opgevers maar alles gevers.
Prachtig
Heel mooi ontroerend programma! Ik blijf kijken…!
Ik vind het echt chapeau van deze mensen dat ze deze tocht wagen. Ik heb enorm veel respect voor hen. Echt chapeau!!
Echt iets dat pakt, niet van ikke de eerste; ikke de beste, maar echte team spirit om er te komen met mekaar. Met spanning zie ik de volgende afleveringen tegemoet
schitterend wat deze mensen doen. Zet de mannen van de regering eens samen om iets dergelijks te doen. Ook een dikke proficiat aan de programmamakers
Proficiat, zowel aan de programmamakers als aan de mensen-op-tocht!!! Zelf geef ik les aan de richting jeugd- en gehandicaptenzorg. Ik heb de reportage opgenomen en zal in de klassen zeker promoten om te kijken!!! Ik kijk al uit naar het vervolg van de reeks en hoop van harte dat de groep het einddoel met brio bereikt!
Ik weet niet wat zeggen…ik kan niet geloven wat ik gezien heb!
Ik hoop dat gezonde mensen hier een les aan hebben!
Graag had ik ook geweten hoe de deelnemers geselecteerd werden?
Ik wil dit echt wel verder blijven volgen…
Ik heb een groot respect voor deze mensen!
ik zou zeggen doe zo voort
Een zeer ontroerend programma! Verschillende soorten handicaps worden hierdoor onder de aandacht gebracht. Blij met de open ondertiteling bij de heruitzending voor slecht horenden en doven, want die groep wordt nogal eens vergeten, precies omdat hun handicap ‘onzichtbaar’ is. Zelf weet ik maar al te goed wat dat betekent…
heb zelf na autongeval een handicap overgehouden …maar deze uizending is niet te verwoorden ! dit is puur veel mensen kunnen hier iets uit leren
Een dikke proficiat voor de VRT om zoiets uit te zenden. En de groep verdient zeker een gouden medaille. Ik hoop dat de atleten, die naar de O.S. in Peking geweest zijn, ook deze reeks volgen. Ze kunnen er nog iets van leren.
De groeten !!!
Voorbij de grens is een programma waar iedereen iets van kan leren. De kracht en de doorzettingskracht die deze tien mensen aan de dag leggen verdient alleen maar respect.
Ik zal zeker geen enkel aflevering missen.
Voorbij de grens! Een unieke titel voor een groep unieke mensen. Als directeur van een beschutte werkplaats weet ik waar mensen met een handicap toe in staat zijn. Iedere dag dwingen onze werknemers mijn respect af. Ik wens deze groep dan ook alle succes! En slagen zullen ze…
Wat had ik graag deel uit gemaakt van deze tocht.
Het is een leerzaam programma, denk ik. Ze beginnen er met volle moed aan, ik ben benieuwd of dat blijft. Wat ik wel opvallend vind, is dat ze ook verschil maken tussen de personen, zo wordt momenteel minder rekening gehouden met de persoon die doof is en zo moeilijk de conversaties kan volgen en dan wou men ook nog iemand voor een dilemma plaatsen omdat hij de groep vertraagt.
Voorbij de grens is echt een geweldige opzet.
Ongelooflijk wat deze groep gestart is. Wat me opvalt is dat niemand “klaagt” over zijn/haar handicap en er gewoon voort gaat.
Ik denk dat veel valide mensen hier een lesje uit kunnen leren en dankbaar mogen zijn…
Ik wens deze merkwaardige groep alle succes toe!
heel goed programma, hopelijk kan het de mensen ervan overtuigen dan andersvaliden in de eerste plaats mensen zijn en kijken de kijkers op het einde van de serie naar 10 prachtige !!!!!mensen!!!!!! en niet naar 10 mensen met een handicap, dzv
Wat jammer dat dit tegenover boer zoekt vrouw geprogrammeerd staat. Dit zou iedereen moeten zien. Als je dit programma bekeken hebt kan je niet anders dan héél veel respect vertonen voor deze groep en zelf beschaamd zijn over de kleine dingen waar we soms over klagen.
We hebben gisteren met ons gezinnetje van 4 samen gekeken naar de eerste aflevring van ‘voorbij de grens’. We stonden alle 4 verbaasd. Dit programma steekt zo mooi in elkaar, zo goed gemaakt en het belangrijkste zo een goed initiatief! Wij klagen soms dat we wat misselijk zijn, of dat het weer file was op de weg… wat stelt dat voor als we dit gezien hebben? NIETS! ik heb echt superveel respect voor deze mensen! Ze verliezen de moed niet!! gewoon super! ik blijf thuis op maandagavond want ik wil niets missen! nog veel succes en doe zo voort!!
In een flits herkende ik landschappen waar ik zelf ooit heb gelopen, zwetend en wel. ik dacht das in Nicaraqua en vandaag zoek ik via de krant en internet naar welk bijzonder programma ik eigenlijk gekeken heb en kom na enig zoeken op deze site.
Ik heb van de hele reportage genoten, van de spirit, de kracht van doorzetten en de mens in zijn pure vorm! Ik werk zelf in een revalidatiecentrum en kan vele mensen prijzen om hun prestatie van voortgaan in hun proces, maar deze groep mensen doen samen een enorm appel op mijn bewondering.
Ik kijk uit naar de 2e uitzending.
Maanden heb ik er naar uitgekeken…
Ik had het geluk te mogen deelnemen aan de selectieproeven en een paar van de deelnemers te mogen ontmoeten.
Als 1ste reserve te mogen geselecteerd worden was voor mij op zich al een overwinning!
Ik draag het programma een warm hart toe, alsook de deelnemers die op hun manier de ‘buitenstaanders’ eens een ander beeld gaan tonen van hoe het nog kan.
De kracht, moed, gedrevenheid en samenhorigheid die deze mindervaliden in een groep tentoon spreiden zijn uniek en zou elke valide mens eens aan het nadenken moeten zetten…
Ik ben fan, van de eerste minuut!!
Eerst en vooral wil ik de VRT en hun programmamakers héél hard bedanken om die programma te willen maken, want dit programma raakt(e) me van de eerste tot de laatste minuut, want ik weet zeer goed wat het is om met een handicap door het leven te gaan (ik lijd aan achondroplasie, vorm van dwerggroei en ben hierdoor maar 1m40 groot)
Ik vind het dan ook zeer machtig en moedig dat deze tien mensen bereid zijn, als een echt team, de finish te bereiken en tot het uiterste (zowel fysiek als mentaal) ervoor te gaan, te vechten zeg maar.
Ze verdienen dan zeker ook een grote pluim met het aandurven om deze uitdaging aan te gaan en dat ze niet zitten te ‘piekeren’ over wat kan mislopen, maar zonder nadenken hun einddoel willen en zullen bereiken!!! ( Ook een dikke chapeau voor Sylvie, vind het echt onwaarschijnlijk straf dat je dit avontuur hebt aangedurft!!)
Veel mensen in onze maatschappij dragen kleppen voor hun ogen en kijken enkel naar hunzelf en naar hoe ze zichzelf kunnen verbeteren, maar ze staan er nooit bij stil hoe ze anderen een hart onder de riem kunnen steken door zich bv eens te verplaatsen (bij sommige letterlijk) in de wereld van een gehandicapte persoon.
Pas wanneer ze hier wel bij kunnen of misschien eerder willen bij stilstaan zullen ze misschien meer begrip hebben voor mensen zoals ons, want ‘wij’ worden meestal, beschouwd als mensen die minderwaardig zijn en waarmee je best geen contact hebt, maar het tegendeel is aan de hand van dit programma en deze eerste aflevering zeker bewezen.
Hier kan iedereen, zelf de ‘normaalste’ mens op onze aarde zien dat ‘ongewone’ mensen toch ook gevoelens, doorzettingsvermogen en zin hebben om verder te gaan in het leven en vooral progressie willen maken in hun leven en zeker niet ter plaatse willen blijven trappelen.
Ik hoop dan ook uit de grond van m’n hart dat er bij die ‘enkelingen’ die maar geen begrip willen opbrengen voor onze situatie, die denken dat we overal worden voorgetrokken en die denken dat we ‘profiteurs’ zijn dat daar eens een GROTE en DUIDELIJKE click komt.
Een click van dat zijn ook maar mensen, ze zijn misschien iets anders, maar toch staan ze mentaal veel sterker in het leven dan die ‘enkelingen’ waarover ik hier spreek. Want deze ‘normale’ personen klagen al bij het minst negatieve die in hun leven aan bod komt en vergeten zo te genieten van de kleinste positieve dingen in het leven!!
Ik kijk vol bewondering uit naar de volgende aflevering!!
Respect!
Kippenvel bij mij en af en toe had ik moeite om mijn tranen te bedwingen.
Een prachtig realistisch programma. Geen sensatie, geen overdreven emo-toestanden.
Eerste aflevering gezien en mijn hart brak bij het zien dat er idd maar 1 dove man bij is. Als dit een bewuste keuze is van de programma makers dan is er bewust gekozen om deze man te isoleren gedurende 3 weken. Er was zelfs geen tolk mee. Terwijl een tolk Vlaamse Gebarentaal een hulpmiddel is zoals de rolstoel voor een verlamde man, of een prothese voor iemand wiens been werd geamputeerd.
Het enige positieve dat de deelname van Jef als enige Dove kan teweegbrengen, is dat kijkend Vlaanderen gaat beseffen wat doven meemaken op bijv hun werk tussen horende collega’s, op familiefeestjes waar niemand het lang volhoudt om te gebaren, …
Jef, chapeau voor wat je gedaan hebt!! Ik ben vol bewondering ! Natuurlijk ook voor alle andere deelnemers maar voor Jef toch een extra pluim!
Heel veel respect voor deze mensen. Het doet je stilstaan hoe eenvoudig je eigen leven is in verhouding met wat deze mensen moeten doorstaan. Jezelf elke keer moeten inspannen om zonder rolstoel vooruit te komen, chapeau!
een heel speciaal programma, vele validen kunnen hier wel iets bijleren, zoals o.a. doorzettingsvermogen. ongelooflijk hoe ontroerend deze aflevering was, ik kijk uit naar volgende week.
fantastisch gewoon
Prachtig programma! Veel mensen onderschatten hoe moeilijk het kan zijn voor doven om in een horende wereld te functioneren. Ze moeten vechten om toch maar wat van het sociale contact mee te pikken. Heel knap gedaan, Jef! Ik sta vol bewondering!
Om het in één woord te zeggen, pakkend !
Heel leerzaam voor valide mensen om te horen hoe mindervalide mensen omgaan met hun handicap, zowel op fysiek als mentaal vlak.
Eindelijk nog eens een goed programma !!!
Knap hoe Lieve B. het isolement van Jef probeerde te verzachten. Niet alleen een schitterende fotografe, maar iemand met veel empathie.
Dit is geweldig. Een heel ontroerend programma. Zo mooi! Zo echt! En zo moedig van al deze mensen! Blijf vooral zo positief denken en ervoor gaan. Vincent je bracht me aan het wenen. Geweldig man hoe moedig je bent. Maar de rest ook jullie zijn stuk voor stuk pracht mensen! Ik hoop dat jullie met dit programma veel mensen met een handicap positief kunnen beïnvloeden maar ook mensen doen beseffen dat jullie heel veel meer zijn dan de handicap die jullie hebben. Veel projecten en ideeën borellen al in me op na het zien van deze eerste aflevering. Ik kan niet wachten tot volgende maandag! Super. Dankjewel.
Vol respect en ontroering heb ik de aflevering gevolgd.Ik stond vol bewondering voor zoveel moed.Deze mensen zijn prachtmensen en ik hoop uit de grond van mijn hart dat ze allen de eindstreep bereiken.
Ik heb een dubbel gevoel bij dit programma : enerzijds veel respect, be- en verwondering voor elke deelnemer en anderzijds boosheid en medelijden, want het gaat volgens mij ‘te’ ver boven de grens. De lat ligt heel hoog, zelfs voor validen. Ik stel mij bovendien ook de vraag waarom men Nicaragua als locatie uitkoos. Maar wie weet, herzie ik mijn mening volgende week.
hoe ontroerend… Prachtig gewoon! Heel mooi in beeld gebracht en een dikke proficiat aan Lieve B. Ik ben blij dat de VRT ook eens mensen met een beperking in beeld brengt zodat de mensen hen eindelijk eens zullen zien als een persoon en niet als een attractie. Zelf heb ik vroeger het geluk gehad om met mensen met een beperking te werken en ik kan je verzekeren, deze mensen leren je op een andere manier kijken naar het leven. Volgende week kijk ik zeker terug.
Arnaut was een leerkracht van mij :)
Ik vind het echt een goed programma!
Respect! (;
x.
ik heb jammer genoeg de uitzendingen gemist…. was te druk bezig met mijn eigen gezin! ik hoop zeker de volgende afleveringen te kunnen meepikken en misschien is er ooit wel een herhaling?
ik heb een dochter met een mentale handicap en vind het enorm dat mensen met beperkingen meer en meer ook in de kijker mogen komen! Proficiat aan de initiatiefnemers en proficiat aan de groep die dit aandurft!
Mijn buurvrouw vond het “wreed” voor die mensen.
Ik vond het een “wreed schoon” programma.
Ongelofelijk…
Veel respect…
Proficiat aan de makers van dit programma, ook al blijft het televisie!De revalidatie die sommige mensen achter de rug hebben is al iets om U tegen te zeggen.Door de reportage gisteren heb ik enorm veel respect gekregen voor dove mensen.Het moet ontzettend moeilijk zijn om te communiceren zonder de juiste hulpmiddelen.Behandel mindervalide mensen als normale mensen,misschien overkomt het U morgen ook en dan zal u ” blij “zijn wanneer men U als normaal beschouwt.Ikzelf heb door een motorongeval mijn grenzen ” mogen ” verleggen.De sfeer in het revalidatiecentrum was er een van verdriet en geluk,maar de steun die we elkaar gaven zorgde ervoor dat we ons doel bereikte.Met dank aan alle Medisch personeel en begeleiders van zulke revalidatiecentra’s.
Geweldige televisie, De beelden waren erg sterk. Ik keek naar een ploeg mensen met beperkingen enerzijds, samen hopend een doel na te streven. Maar anderzijds zag ik stuk voor stuk sterke personen, zo in beeld gebracht dat je hen in de eerste plaats als mens zag en hun beperkingen al snel vergat.
We gebruiken de foto’s om onze pastorale werking op school te duiden.
Bedankt voor dit prachtig materiaal
Ik heb de eerste aflevering gemist. Hoop dat alles achteraf uitkomt op DVD, want ik wil zéker kunnen volgen.
Zelf ben ik ook Doof en werd gevraagd om mee te doen, maar door mijn studies kon ik niet gaan, zou wel ongelooflijk graag hebben meegegaan.
Ga zeker volgende maandag kijken! En aan alle deelnemers een positieve boodschap: Doorzetten! Jullie zijn een prachtvoorbeeld van wat mensen met een handicap toch kunnen bereiken. :)
Geweldig.
Ik ben onder de indruk van al die mensen en hun
doorzetting. Ik leef erg mee met Sylvie en vind het al
geweldig dat ze zo ie zo mee wilde doen.
Sterkte en ik kijk uit naar de volgende aflevering.
Anna M van Santen
In één woord , prachtig
Ik kijk niet zo heel veel tv, maar dit heb ik bekeken met veel bewondering, samen met twee van mijn kinderen. (15 en 22 jaar) Ook zij waren erg onder de indruk. We duimen voor Sylvie en hopen dat ze er volgende week ook bij zal zijn, en ook Jef willen we een hart onder de riem steken, want voor hem is het waarschijnlijk nog het moeilijkst.
We kijken uit naar de volgende aflevering.
tis echt een superprogramma!!
kheb echt respect voor iedereen die meedoet maar nog het mest voor jef. kvind het echt mega erg dat hij zich zo geïsoleerd voelt door de groep.
khoop dat de groep er echt iets aan gaat doen anders gaat jef echt naar huis willen en da zou k echt jammer vinden, de groep kan nie zonder hem!!!
Een beklijvend programma dat me toch met een dubbel gevoel laat zitten (althans na de eerste aflevering).
Ongelofelijk welke bergen dit groepje kan verzetten en wat een enorme solidariteit er heerst.
Maar toen ik zag en hoorde hoe erg Sylvie eraan toe was, begon ik me toch af te vragen of dit menselijk en medisch nog wel verantwoord is. Wellicht en hopelijk loopt het goed af, maar dit zijn toch enorme risico’s (ondanks de aanwezigheid van een arts)?
Lieve Blancquaert verklaarde onlangs dat zulke extreme omstandigheden een absolute must zijn om deze mensen hun grenzen te laten verleggen. Daar blijf ik heb toch moeilijk mee hebben. Kan het nu écht niet anders dan mensen vlak bij gevaarlijke lopen laten sleuren en zwoegen? Dit levert ongetwijfeld ontroerende en beklijvende televisie op, maar of het ook verantwoord is?
Ook ruimer: waarom kunnen mensen pas écht solidair worden in gevaarlijke omstandigheden? Ik weiger me daarbij neer te leggen. Al blijf ik het een ontroerend programma vinden en wacht ik met mijn definitieve oordeel tot ik alle afleveringen heb gezien.
Beste Ploeg, voor en achter de schermen
Heel mooie emo - tv
dit programma houdt me aan de televisie gekluisterd
Mama en ikzelf kijken geboeid mee.
voorlopig geen inspiratie meer.
Misschien tot later
met vriendelijke groetjes
een persoon met een beperking
Ines Verleye
KNAP. Laat de jeugd eens naar deze serie kijken, hier krijgen ze voorbeelden van doorzettingsvermogen, samenhorigheid enz. Allen deelnemers zijn groots. Blijf uitkijken naar volgende afleveringen.
Heel héél erg goed programma, ontroerend, fascinerend, …
Meerdere keren heeft er een traan over mijn wang gerold of had ik kippenvel. Ongelooflijk welke levenskracht de deelnemers uitstralen. Chapeau!
Zelf ben ik actief als begeleidster op vakanties bij Hannibal (Jong KGV) en deze beelden herinneren me er weer aan wat een ontzettend mooie ervaringen ik op kamp al heb gehad met deze geweldige mensen en hoe graag ik me ook in de toekomst wil blijven inzetten. Dank je!
Prachtig programma, wat een motivatie hebben deze mensen!
Mooi weergegeven op tv, zonder sensatie, maar “echt” zoals het is …
Via internet (website http://www.bvkm.nl) ben ik op de hoogte gekomen over dit programma. Onze zoon heeft ook een groeistoornis en daardoor zijn we zeer geinteresseerd in dit programma. Helaas hebben we de eerste uitzending gemist. Wordt deze eventueel nog een keer herhaald, of is hij ook via internet te zien??
M.vr.gr.
Fam. Luijks, Lepelstraat, Nederland